Algemeen

De geschiedenis van 65 jaar voetbal vereniging Beegden 1941- 2006

Een aantal Beegdenaren voetbalden reeds een tiental jaren in de buurt Gemeente Heel bij de plaatselijke club HVV. Enkele personen vonden dat daar iets aan gedaan moest worden, wat in Heel kon moest toch ook in Beegden lukken. Daarom werd aan de kerk een briefje opgehangen dat er op 20 april 1941 een bijeenkomst werd belegd, de opkomst was niet geweldig en daarom werd een week later op 27 april een tweede bijeenkomst gehouden, die in feite geldt als de oprichting datum. Ook in de statuten staat deze datum als zodanig vermeld. Van de zuster vereniging HVV uit Heel was de Heer Greve op deze bijeenkomst aanwezig. Er werd een voorlopig bestuur gevormd onder leiding van Gerard Kessels en als secretaris werd de Heer Harrie van Herten benoemd.

Wat aan de oprichting vooraf ging

Zoals hier boven reeds omschreven voetbalden verschillende jonge mannen uit Beegden al jaren bij HVV in de buurgemeente Heel. In deze jaren1925 tot 1940 werden er vaak serie wedstrijden georganiseerd, soms met leden van de club, maar ook kon daar iedereen aan mee doen, een soort wild voetbal dus. Aangezien er in Beegden geen voetbalveld aanwezig was moest daar een beschikbare ruimte voor gezocht worden, deze werd eerst gevonden op een stukje heide terrein tegen over de steenfabriek Daarna werd er een veld speelklaar gemaakt langs de Baexermerweg, recht tegenover de plaats waar nu het terrein van de WML gevestigd is, een terrein die vrij was van begroeiing, dit terrein was in 1939 – 1940 gebruikt door de Nederlandse militairen voor de oorlog. Men had hier een paar doelen gemaakt van dennenbomen en als hoekvlag werd een dennentak in de grond geplaatst. Men kon voetballen maar meer was het niet, er moest dus verder worden gezocht voor een betere plaats, waar men in de toekomst kon blijven spelen.

Dat werd gevonden in het weiland van de Familie van Herten toen nog kruisstraat nu heet de straat Heerstraat Zuid, in dit weiland lag een verhoging (een talud van 60 cm ) en die moest wel 10 meter breed worden afgegraven om het veld voldoende breedte te geven, ook moesten er sleuven worden gegraven , waar houten bossen, (in dialect sjansen ) in werden gelegd om het veld op die manier te draineren, Toen in 1975 de huizen van de Bongerd werden gebouwd heeft men nog resten van het hout uit die sleuven terug gevonden en de drainage werkte nog steeds. Het duurde een tijd voor dat het speelklaar was, zolang moest men zich behelpen in een weiland langs de Oosderweg tegenover waar nu Maaszicht is. Na de oprichting in April 1941 werden er alleen nog oefen wedstrijden gespeeld, men was nog niet bij de competitie ingedeeld. In het seizoen 1942- 1943 werd begonnen met 2 elftallen in de competitie, het eerste elftal speelde met een rood wit shirt en het 2 de elftal in een zwart shirt en zwarte broek. Het clublokaal was gevestigd bij lokaal van Pierre Tobben de latere Oranjezaal. Bekende spelers uit die tijd waren Gerrit Gubbels de geweldige doelman die was voor niemand bang, de gebroeders Sjra en Lei Kessels, Jan en Thei Sontjens, Piet en Sjeng Hoogmans, Maan Ruiten, Gerlach en Harrie Delissen, Jules Piepers, en Piet Brouns. Ook het 2de elftal deed van zich spreken, in het seizoen 1943-1944 kwam SVVM 2 op bezoek. Ze kwamen met een wagen getrokken door een paard en zouden bij een overwinning kampioen worden, zover kwam het niet , Beegden 2 wist ze met 3-2 te verslaan.

Ook in het bestuur kwam er al snel enkele wijzingen, eerst nam de Heer H. Heijmans het voorzitterschap op zich om het even later weer over te geven aan de Heer Lambert Brouns. Het eerste kampioenschap werd binnen gehaald op 26 maart 1944. In de oorlogstijd 1944-1945 was er bijna geen voetbal mogelijk, en na de bevrijding in 1945 op de jaarvergadering 15 juli werd de Heer P. Mintjens tot voorzitter gekozen, hij zou dat blijven tot 1963, in deze periode werden verschillende successen geboekt In de begin jaren beschikte men nog niet over een jeugdelftal, dat kwam er in 1946 en zo kon men beginnen met een opleiding voor de toekomst. Toen men over een jeugdelftal beschikte wilde men iets voor deze jonge garde doen. Een student uit Beegden, (Pierre Linssen Heerstraat- Zuid ) woonde tegenover het voetbalveld had mede studenten uit Maastricht gevraagd om tegen hun een wedstrijd te spelen. Het A- jeugdelftal werd verzocht om naar Maastricht te komen en zo ging de jonge garde onder leiding van Pierre Rubens naar de Limburgse hoofdstad. Ze waren met 13 jongens waarvan er 7 een eigen fiets hadden, de andere moesten achterop zitten, en zo ging het richting Roermond. Toen met de trein naar Maastricht, voor sommige jongens zou het hun eerste keer zijn dat ze van de trein gebruik maakte, een nieuwe levenservaring dus. In Maastricht aangekomen werd het contact adres opgezocht en toen bleek dat men er nog niet in geslaagd was om een speelveld te vinden. Er werd besloten om een wandeling door de stad te maken, Het was 11.00 uur in de morgen en om 13.00 uur zouden we terug zijn en jawel men was geslaagd, We moesten 40 minuten lopen in de richting van de Belgische grens, en daar in een weiland stonden een paar doelen, maar er liepen ook koeien in en deze werden dus overgeplaatst naar een ander perceel. Wat de uitslag van dit treffen is geweest is in de vergetelijkheid geraakt, en waar koeien lopen ligt ook koeienpoep, een wasgelegenheid was er niet en toen we later in de middag huiswaarts keerde keken onze mede- reizigers ons vreemd aan, of ze iets geroken hadden?

Een ander voorval vond plaats in Baexem, toen Beegden daar een wedstrijd moest spelen werd de bal al in de eerste minuut stuk getrapt op de hoek van het doel, er was geen reservebal aanwezig, men beschikte zelfs niet over een tweede bal. Goede raad was duur, maar iemand dit een motor had werd naar Heythuysen gestuurd om daar bij de club een bal op te halen, en zo kon deze wedstrijd na 20 minuten vertraging toch doorgang vinden

Paasmaandag 17 april 1949 vierde HVV uit Heel hun 25 jarig bestaan: een deputatie uit Beegden, bestaande uit de Heren P. Mintjens, Derckx en Rubens bood bij monde van de voorzitter een bloemenmand aan. Het speelveld aan de kruisstraat was aan een onderhoudsbeurt toe, maar de gemeente had plannen om een nieuw speelveld aan te leggen en voorlopig zou er aan het oude veld niets worden gedaan. Iemand die in deze jaren van veel belang was voor de club was de Heer P. v.d. Leeuw, hij zorgde voor het veld, en was de ballen bewaarder, een belangrijke taak in die jaren, want ballen waren in die tijd duur. In het seizoen 1949-1950 werd het eerste elftal kampioen, dit werd groots gevierd met een partij voetbal tegen de kampioenen van het jaar 1944, uitslag 9-1 voor de huidige kampioenen. Men moest met Helden 2, Wilhelmina 4 en Merefeldia 1 spelen voor een plaats in de eerste klasse, Helden 2 en Wilhelmina 4 waren de gelukkige, zij konden promoveren. Op 14 september 1950 werd door het Gemeente bestuur het besluit genomen voor de aanleg van een nieuw speelveld, dit zou komen in de wel, nu Heerstraat Zuid, een paar honderd meter meer richting Heel, ook dit veld was van de Familie van Herten. Door leden van de club werd er veel grond verzet om het terrein een beetje gelijk te maken, dit werd met paard en kar en met de kruiwagen uitgevoerd. Een minder prettig bericht was het overlijden van de oud voorzitter de Heer Lambert Brouns op 4 juli 1950, in dezelfde maand stierf ook de Heer Jozef Peeters oud bestuurslid. Voor de start van het seizoen 1951-1952 kon men het nieuwe speelveld inzegenen, wat groots werd gevierd, men had eindelijk een veld waar men lange tijd mee vooruit kon. Men beschikte wel nog niet over een kleedlokaal of wasruimte, daar voor moest men nog naar zaal Tobben,

Wat de resultaten betreft beleefde men enkele mindere jaren, men moest in 1955 afscheid nemen van Kapelaan Haenen, geestelijk adviseur van de club en ook van Tjeu Theunissen die had besloten om naar Australie te gaan emigreren oktober 1955. In het seizoen 1958-1959 overkwam onze speler Sjra Linssen een ernstige beenbreuk wat het einde van zijn voetballeven betekende. Ook het vertrek van speler Leon Segers die naar Sittardia ging voetballen waar hij tussen de latere profs speelde, als gewone jonge uit een dorp een grote stap. In latere jaren zou hij nog voor VVV Venlo en RFC Roermond uitkomen. En de voetbalclub Beegden kreeg een bedrag in guldens van Sittardia en zo kreeg de club een beetje meer armslag wat betreft de financiën. In het seizoen 1960-1961 kon men weer een kampioenschap vieren, men beschikte over een groep vaste spelers die jaren lang deel maakte van het eerste elftal, tot deze groep behoorde zeker Bair Pouls, Tjeu Schreurs, de gebroeders Snijkers, Jan Heltzel de man die de meeste doelpunten maakten en aanvoerder Sjra Theunissen. In 1963 slaagde het 2 de elftal er in om met vlag en Wimpel kampioen te worden, in de laatste wedstrijd in en tegen Heythuysen 2 lukte het om met een iets versterkt elftal met 7 – 1 te winnen en het kampioenschap binnen te halen.

In 1963 kreeg de voetbalclub van de Gemeente een toezegging dat men subsidie kon krijgen voor jeugdleden onder de 18 jaar. Een jaar later werd er een bijeenkomst gehouden om de aanleg van een nieuw speelveld te bespoedigen, met als resultaat dat de gemeenteraad besloot om een bedrag beschikbaar te stellen van 75.000 gulden voor de aanleg. Dit sportveld zou aan de Molenstraat komen, daar was men bezig met een zandafgraving voor de aanleg van een verharde weg langs het lateraalkanaal. Een perceel van ruim 4 ha. waar ruimte was voor de aanleg van 3 speelvelden en een veld om te trainen. Toen het afvoeren van de zand was voltooid kon men aan de slag om het terrein uit te zetten. Dat gebeurde bijna geheel door mensen van de buitendienst van de Gemeente. Eerst was het hoofdveld en het trainingsveld aan de beurt, een jaar later volgde veld 2 en 3. In Augustus 1968 kon men het nieuwe complex officieel openen, en wat was men in Beegden trots op zulk een mooi voetbalveld.

In 1967 werd er slecht begonnen aan de competitie, maar geleidelijk kwam men beter aan het spelen, op het einde eindigde Beegden samen met Swift 2 gelijk bovenaan, een beslissings- wedstrijd tegen Swift 2 op het veld in Horn werd jammer genoeg verloren en zo ging ons het kampioenschap aan de neus voorbij. Met de aanleg van de velden was er ook een kleedlokaal gebouwd, maar al gauw kreeg men behoefte aan een kantine, toch dat moest nog even wachten. In 1969 bereikte ons eerst elftal de finale van de beker ronde, deze finale werd gespeeld in Nieuwstad tegen Helios en die werd door strafschoppen in ons voordeel beslist.

In het voorjaar van 1972 kon men de lichtinstallatie in gebruik nemen die door veel zelfwerkzaamheden tot stand was gekomen, en waar de familie Derckx ( de Smeed ) een groot aandeel had. In1975 beschikte men over 3 senioren elftallen en toen ook nog veel oud spelers besloten om met de sport door te gaan, kwamen er nog 2 veteranen elftallen bij, zodat we met liefs 5 elftallen in competitie verband uitkwamen. Een weelde die we jaren niet gekend hadden. 2 Beegder spelers hadden behoefte om in een hogere klasse uit te komen en gingen bij RKVV Heel spelen, dat waren Willy Linssen en Herman Snijkers. Ook Wim van de Winkel speler van Veritas die in Beegden woonde ging voor een aantal jaren in Heel voetballen om op latere leeftijd toch weer Beegden kwam spelen, hij zou tot zijn 60ste levensjaar blijven spelen. In zijn laatste jaar zou hij door een ernstige ziekte worden getroffen en kort na zijn 60ste verjaardag is Wim overleden, Wim was een voorbeeld voor velen.

Ook kon men beginnen met de bouw van de kantine en nog 2 kleedruimtes waar gezien het aantal leden grote behoefte aan was. Jo Grimbergen zou in de kantine als beheerder gaan optreden, een taak die hem op het lijf geschreven was en die hij jaren lang zou vervullen. Jo stierf in 2002 na een lange en ernstige ziekte, en met hem was de voetbalclub een grote steunpilaar kwijt.

Toen de club in 1991 hun 50 jarig bestaan kon vieren, waren er nog 6 mensen lid die ook bij de oprichting in 1941 waren betrokken, dat waren Harrie van Herten, Lei Kessels, Jan Sôntjens, Sjra Soentjens, Jos Derckx en Pierre Derckx, waar nu in 2011 alleen laatst genoemde nog in leven is. In de jaren 1980 en daarna wist men de nodige financiën bij elkaar te krijgen door deelname aan de lotto, het was Piet Ramakers die er voor zorgde dat er vele formulieren werden opgehaald en er menig prijsje in Beegden terecht kwam. Op de leden vergadering van dec 1984 nam Jan Baars afscheid als Voorzitter, 9 jaar lang had hij die functie vervult met veel daadkracht en toewijding, wat hem tot een van de beste voorzitters van de club maakte. Op het einde van het seizoen in 1986 ging ook Sjra Theunissen stoppen als bestuurslid, hij was 24 jaar lang van 1962 tot 1986 bij het bestuur betrokken in verschillende taken zo was hij ook nog officieel door de KNVB aangesteld als Consul. Sjra die nu al 40 jaar als speler in diverse elftallen had gespeeld vond het na 1000 wedstrijden genoeg en besloot om ook daar een punt achter te zetten, en zo kwam er een einde aan een lange reeks van wedstrijden en waarin hij was geslaagd om geen enkele keer tegen een gele of rode kaart aan te lopen.

In het seizoen 1986-1987 werd ons hoofdveld belaagd door een larvenplaag, zodat we geruime tijd niet over ons hoofdveld konden beschikken. Na een paar magere jaren slaagde het eerste elftal er in om op 29 april in en tegen Herkenbosch met 3-0 te winnen en zo kampioen te worden in de 2 de klasse P en te promoveren naar de eerste klas. Er waren enkele jaren voorbij gegaan met wisselend succes tot men er in slaagde om in 1991 de 4 de klasse te bereiken, iets waar men nog nooit eerder in was geslaagd. Het was nu de taak om dat vast te houden.

Dat lukte voor 2 seizoenen maar in 1993 moest de club toch weer een stap terug doen naar de eerste klas afdeling Limburg. In het seizoen 1994-1995 kwam Beegden onverwachts in de belangstelling van Buitenlandse profclubs, Beitar Jeruzalem, MVV, Excelsior,en Willem II zien sportpark op Schatte als een idealen accommodatie voor oefenwedstrijden. In november 1995 kwam de vutters groep tot stand, een groep vaste medewerkers die jaren lang het complex in prima staat zouden onderhouden. Dit waren Jan Baars , Jan Arts, Jan Jaarsveld, Kees Wijnen, Kees a.d. Wiel en Sjra Theunissen Later aangevuld met Tjeu Heltzel. Er kwamen weer enkele magere jaren wat prestaties betreft, het eerste elftal was teruggezakt naar de 6e klasse om een jaar later toch weer kampioen te worden, in Sittard tegen Sittardia werd gewonnen en kon Beegden zich weer 5e klasser noemen.

Het feit dat er de laatste tientallen jaren weinig aan nieuwbouw werd gedaan en er weinig jonge gezinnen zich in Beegden konden vestigen, had tot gevolg dat er zich voor het eerst problemen voordeden bij het samenstellen van de jeugdelftallen en of 7-tallen. Ook het gebrek aan jeugdleiders en bestuursleden kwam aan de orde, iets wat tot op heden nog steeds een groot probleem is. In 1999 lukte het Beegden om voor de 2e keer de 4 klases te bereiken, maar dat was van korte duur want een jaar later moest Beegden in de laatste competitie wedstrijd in en tegen Heel genoegen nemen met een gelijkspel wat helaas degradatie betekende. In dat zelfde jaar stopte Jan Coumans na een periode van 25 jaar als secretaris van de club, Jan heeft in al die jaren ontzettend veel betekend voor de vereniging, hij was het die alles bij elkaar hield, zoals een goede secretaris hoort te zijn. Ook Jan Kessels stopte als voorzitter en zo begonnen de problemen om goede opvolgers te krijgen.

Wat wel van de grond kwam dat was het jeugdvoetbalkamp, onder leiding van Peter Munnecom en Wim Bergs met hulp van diverse jeugdleiders kregen 180 kinderen tussen 8 en 14 jaar op vele gebieden voetballes, en dat 5 dagen lang. De vaste vutters groep zorgde er voor dat de speelvelden en alles wat daar bij hoorden prima in orde was, 10 jaar lang zou dit telkens in augustus plaatsvinden. Een nijpend tekort aan jeugdspelers betekende dat het steeds moeilijker werd om voldoende spelers van een bepaalde leeftijd bij elkaar te krijgen om een jeugdelftal op te kunnen stellen en de eerste tekenen van een samenvoeging met een andere vereniging begonnen zich af te tekenen. Toen men in 2005 nog nauwelijks 2 senioren elftallen op de been kon brengen, begon het denken om samen te gaan met RKVV Heel vaste vorm aan te nemen. Hetgeen dus een jaar later ook heeft plaatsgevonden.

Dit is in het kort een omschrijving over het gebeuren bij de voetbalclub Beegden, al zijn de gebeurtenissen bij de jeugd nauwelijks aan bod geweest, toch hopen we dat er iets over deze jaren bewaard mag blijven. In de oude boeken staan zoveel gegevens vermeld, waar de samensteller een keuze uit heeft gemaakt, en waar ook veel belangrijke gebeurtenissen zijn geweest die niet in dit schrijven zijn opgenomen.

(Tekst: G. Theunissen)