Algemeen

Voetbal is in Heel een niet meer weg te denken element in het rijke verenigingsleven. Al rond de twintiger jaren werd er in Heel al gevoetbald onder namen als Ajax, Excelsior of Sparta.

Lederen ballen

In 1924 werd besloten tot de oprichting van de Heelder Voetbal Vereniging, kortweg H.V.V. en werden zelfs twee heuse lederen voetballen aangeschaft.

Vanaf 1925 kende de club een vast bestuur onder voorzitterschap van Pierre Kocken. Eerst werd er in los verband gespeeld, later kwam er een indeling opgesteld door de Bond. Gespeeld werd er op een terrein langs de Dorpsstraat, Oppenkamp genaamd.

In 1927 verhuisde men naar een terrein aan de Kerkerbaan en in 1928 vierde men het eerste kampioenschap. Het vervoer bij uitwedstrijden werd verzorgd door de veewagen van Meys of de bierwaren van ‘Flessebair’.

 

Reclameborden

In 1928 werd wederom een nieuw terrein gezocht, ditmaal aan de Heerbaan. De eerste reclameborden (10 of 25 gulden) waren een feit. In 1933 werd H.V.V. opnieuw kampioen en er werd een heus kleedlokaal gebouwd. P. Peters nam de voorzittershamer over, maar werd in 1935 al opgevolgd door A. Greve.  In 1942 werd Heel opnieuw kampioen en promoveerde naar de vierde klasse KNVB. Voor het volgende kampioenschap moest men wachten tot 1955.

 

Lichtinstallatie

In 1960 haalt H.V.V. de Volkskrant. Heel is de eerste club in Limburg die beschikt over een lichtinstallatie. Men speelde toen inmiddels op een terrein langs de Doormanweg. In 1963 droeg Greve de voorzittershamer na een periode van 26 jaar (die alleen werd onderbroken tussen 1959-1961 door F. Schreurs) over aan J. v.d. Hagen.

 

Sportpark Reutsdael

In 1966 werd sportpark Reutsdael aan de Sportparklaan geopend. Hier vierde men in 1971 het eerste kampioenschap. Dat men in die tijd beschikte over een selectie met een gouden randje, bleek uit het feit dat volgende kampioenschappen volgden in 1972, 1974 en 1975. In vijf jaar tijd van de onderafdeling naar de Tweede Klasse KNVB. In die periode (1972) nam Jac Lamberigts de voorzittershamer over van Jan van der Hagen. Hij zou dit doen tot 1989, toen Gerard van der Heul aantrad. Vanaf 1992 voerden Hub Smolenaers (1992-1995), Geert Kehrens (1996-2001) en vanaf oktober 2001 wederom Hub Smolenaers, de voorzittershamer.

Tussendoor vierde men in 1974 het 50-jarig jubileum waar o.a. Sjaak Swart, in die tijd speler van Ajax, zijn opwachting maakte. In 1977 was het doelman Jan Jongbloed (Nederlands Elftal) die een wedstrijd speelde in het eerste team van Heel.  In 1979 werd in Heel, als een van de eerste in de regio, een zaalvoetbalafdeling opgericht. Hier werd succes na succes geboekt en speelde men weldra in de hoofdklasse. Doelman W. Leduc wist zelfs door te dringen tot het Nederlands Zaalvoetbalteam. Het zaalvoetbal heeft tot 1992 stand gehouden en ging toen aan zijn eigen succes ten onder, de kosten werden te hoog voor een kleine club als Heel en men besloot de zaalafdeling op te heffen.

 

De laatste tien jaar

In 1994 vierde Heel 1 onder leiding van trainer Neerke Munnecom zijn laatste kampioenschap tijdens een groot 70-jarig jubileumfeest en promoveerde daarmee naar de vierde klasse KNVB. De jaren ‘95 en ‘96 betekenden voor HEEL succesvolle jaren waarbij men steevast bovenin eindigde. De voorlopige kroon op deze succesperiode is de promotie in 1997 naar de derde klasse van de KNVB. In het seizoen ‘97/’98 moest Heel echter weer een stapje terug doen naar de vierde klasse F.

 

75-jarig bestaan

In 1999 bestond de club 75jaar. Ter gelegenheid daarvan is een jubileumboek uitgegeven. Een ruim honderd pagina’s tellen boekwerk (A-4 formaat) vol met feiten, foto’s en verhalen over 75 jaar voetbal in Heel samengesteld door Hub Smolenaers. Dit boek mag eigenlijk in geen enkele Heelse boekenkast ontbreken.

Laatste wapenfeiten

Het was inmiddels alweer negen jaar geleden (1994) dat HEEL1 de kampioensvlag in top kon hijsen. Toen promoveerde men naar de vierde klasse. Drie jaar later, in 1997, wist Heel promotie te bewerkstelligen naar de derde klasse. Beiden onder bezielende leiding van Neerke Munnecom.

Dit seizoen slaagde coach Wim Slangen, in zijn eerste jaar bij Heel, erin om samen met zijn team opnieuw de kampioenstitel te pakken. Na een seizoenlange nek-aan-nek race met SHH uit Herten trok Heel uiteindelijk met nog 7 punten voorsprong aan het langste eind.

Een voor een moesten de tegenstanders dit seizoen afhaken in de race om de eerste plek. Linne, RKESV en SHH hielden nog het langste vol maar moesten zich uiteindelijk ook gewonnen geven. De rechtstreekse overwinning van Heel op concurrent SHH, enkele weken voor het competitieslot, leek voor de ploeg uit Herten de nekslag.

Voetballend gooide Slangen het dit seizoen over een andere boeg. Een opvatting die, na enige gewenning, aansloeg bij de ploeg. Vechtlust in combinatie met opbouwend en technisch goed verzorgd voetbal waren mede de succesfactoren. Een combinatie van oudere ervaren spelers aangevuld met enkele jeugdige nieuwkomers gecoacht door een taktisch sterke trainer die perfect bij het team bleek te passen, zorgde voor de juiste balans die het seizoen 2002-2003 tot een succesvol jaar maakten.

Kijkend naar de ranglijst kunnen we maar een ding concluderen: HEEL was in het seizoen 2002-2003 de terecht kampioen!